NL | GR | EN

Sfeerimpressie Promotiewedstrijd

Door: Erika Bremer, op 16-09-2018 om 13:26

Geschreven door: Anja Bekema

Dit seizoen zaten de Vitalis mannen gevaarlijk dicht bij kans op degradatie. Zo dichtbij als de mannen bij degradatie zaten, zaten de vrouwen vorige week zondag bij promotie…  

Anja mocht op deze wederom zonnige zondag de wedstrijd voor het team aftrappen met het oh zo mooie hinkstapspringen. Volledig fris van de eerste collegeweek en NSK teams hopte ze naar een teleurstellende afstand van 9,22m. Gelukkig slingerde Mathilde even later de kogel inclusief ketting lekker ver het gras op, wat tot een zeer nette afstand van 33,42 leidde.

Waar Femke een paar jaar geleden nog tartan hapte op de baan in Amersfoort tijdens de 100mh, verliep haar race zaterdag soepeler. Met een mooie tijd van 16,53 kwam zij weer dicht in de buurt van haar PR. Bij het hoogspringen deden zowel Esmay als Yara goede zaken door respectievelijk hoogtes van 1,55m en 1,50m te bedwingen. Esmay bleek weer van alle markten thuis te zijn door een nette 14,14 te lopen op de 100m.  

Daarna mocht ook ons sprintkanon Ilona de arena betreden voor zowel de 100 als de 400 meter. Net terug van een heerlijke vakantie met een iets later einde dan gepland, liep Ilona met enige twijfel op de startblokken af. Na een tijd van 13,61 (100m) en 1:03,39 (400m) werden er toch weer 5 punten aan team Vitalis toegevoegd en was het zoals altijd een genot om Ilona te zien zwoegen op die laatste meters.

Vervolgens mocht Silke laten zien wat ze kon op de kortste MLA-afstand, de 800 meter. Dat liet ze zich geen tweede keer zeggen. In de eerste serie snelde zij naar een tijd van 2:23,11, die na de tweede serie geweest was, genoeg bleek te zijn voor 10 punten! Ondertussen pakte Anja weer eens een buigbare stok op hopend om tot hoge hoogtes te komen. Dit bleek echter niet te lukken, ze bleef steken op 2.90m maar bracht hiermee eveneens 10 punten binnen.

Ook de sterke dames waren inmiddels weer op het middenveld te vinden. Mathilde en Esmay draaiden een steady wedstrijd door de kogel naar een afstand van respectievelijk 10,68m en 7,96m te stoten. Eindelijk was het dan ook de tijd voor Isabel om in actie te komen. Met een hele ronde en 10 hekjes werd het haar weer zwaar gemaakt, maar ze overleefde het in een goede tijd van 1:10,74.

Aan de volgende afstand moeten maar niet te veel woorden vuil gemaakt worden. Op de 200m liep Femke een tijd van 28,03 en Ilona deed er 28,34 seconden over.

Als knallende afsluiter van de individuele onderdelen finishte Lianne na 3000 meter (na ongeveer de hele race op kop te hebben gelopen) in een prachtige tijd van net onder de 10 minuten, in 9:59,23 om precies te zijn. Ook Marije liet weer zien dat ze in vorm is door nipt een PR neer te zetten met een sterke tijd van 10:33,32.

Nu restte alleen nog het estafette onderdeel. Bij de mannen zo gevreesd, bij de vrouwen zo geliefd. Zondag stond de Zweedse estafette op het programma, waar in de juiste volgorde, Silke, Isabel, Anja en Femke de baan over scheurden en eindigden in een tijd van 2:30,77.

Op de prijsuitreiking hoefden we niet te wachten, want, om RTV Noord maar even te quoten, “Vitalis speelde geen rol van betekenis”. Dat was maar goed ook, want daardoor konden de hongerige sportieve studenten zich zo snel mogelijk begeven naar de plaatselijke burgertent. 

Al met al was het een geslaagde dag door het mooie weer en natuurlijk de onovertrefbare steun en het positivisme van supporters Martijn, Jeffrey, Eric, Linde, Thijmen (ja, hij kon nog lopen), Nina en Wendy. Dank daarvoor!


Hardloopschoenen, dankjewel.

Door: Erika Bremer, op 12-09-2018 om 12:55

Waar zouden we zijn zonder hardloopschoenen? Vraag het de gebroeders Adi en Rudi Dassler. Vraag het Phil Knight, Kihachiro Onitsuka, John Brooks. Of Tinker Hatfield… De kenners van het vak en bedenkers van de allerbeste hardloopschoenen. Zij die toen al wisten wat wij nu dragen. Als wij onze hardloopschoenen bedanken, zullen we eerst hen moeten bedanken. Dat is het mooie van deze wereld. Mensen helpen elkaar vooruit. Stap voor stap, zo metaforisch als een marathon. Die loop je ook niet in één dag. In feite wel maar zonder al het voorwerk heb je geen resultaat. Je probeert de schoenen van adidas, ASICS, Nike, Brooks en PUMA één voor één uit, om te voelen welke het beste bij jouw voeten past. Je maakt een keuze en raakt verliefd op de schoen. De perfecte pasvorm. De demping bij het lopen. Alles voelt goed. De nieuwste technologieën hebben jou gevonden. Dan begint het rennen. De eerste run, de tweede, eindeloos voor het gevoel. Maar het is een heerlijk gevoel. Hardlopen met een briesje, in een shirt in de zon, of in de stromende regen. Het hoort erbij. Running means running. Even tot jezelf komen en geen andere dingen aan je hoofd, niets en niemand om je heen. Je komt jezelf tegen en dat is goed. In deze hectische moderne wereld wordt het steeds lastiger om die momenten voor jezelf te vinden. Wanneer razendsnelle communicatie en strakke werkschema’s het uiterste eisen, kun je even een stapje terug doen om er vervolgens drie vooruit te zetten. We hebben het nodig. Een uitlaatklep. Een totale ontspanning. Een boost. Hardloopschoenen, dankjewel.

Kom langs bij Vitalis in de Keiweek!

Door: Erika Bremer, op 04-08-2018 om 14:24